تبليغاتX
محبت

محبت

عشق و زندگي و محبت

تبريك .................. تبريك .................. تبريك .................. تبريك ................

 دوستان ميلاد منجي عالم بشريت آقا امام زمان رو به همتون نبريك ميگم

به اميد ظهور هر چه زودتر آقا

polis_asheg_110@yahoo.com

·    مرحوم شيخ صدوق و شيخ طوسي روايت مي كنند:

حكيمه خاتون مي گويد: يك روز به منزل امام حسن عسكري (ع) رفته بودم و تا هنگام غروب آفتاب، خدمت حضرت بودم، چون خواستم برگردم، ايشان به من فرمودند: عمه جان! امشب نزد ما بمان، در اين شب فرزندي متولد مي شود كه خداوند زمين را به وسيله او با علم و ايمان و هدايت، زنده مي كند، پس از اين كه با رواج كفر و گمراهي مرده باشد. عرض كردم: از چه كسي؟ من كه در نرجس، آثار حمل نمي بينم. حضرت فرمودند: خداوند حمل او را چون حمل مادر حضرت موسي (ع) مخفي قرار داده است.

حكيمه مي گويد: آن شب در منزل حضرت ماندم، افطار كردم و هنگام استراحت، نزديك نرجس خوابيدم و پيوسته مراقب او بودم. او آرام خوابيده بود و من در حيرت بودم. در اين شب زودتر براي نماز شب برخاستم، چون به نماز وتر رسيدم، نرجس از خواب برخاست و وضو گرفت و نماز شب خواند؛ به آسمان نگاه كردم، فجر كاذب دميده بود و صبح صادق نزديك بود؛ چيزي نمانده بود كه شك در دلم پديد آيد، ناگاه امام حسن عسكري (ع) از داخل حجره خود صدا زدند: عمه جان! شك مكن، وعده اي كه دادم نزديك است. در اين هنگام آثار درد زايمان در نرجس پديدار شد، من نام خداوند را بر او خواندم. حضرت صدا زدند: براي  او سوره قدر بخوان. من شروع به خواندن سوره قدر كردم و شنيدم كه آن كودك از درون شكم ماد ر با من همراهي نمود و بر من سلام كرد. من ترسيدم. صدي امام بلند شد كه عمه  جان! از قدرت خداوند شگفت زده نشو، خداوند، ما را در كودكي به حكمت گويا مي گرداند و در بزرگسالي، حجت خود د ر روي زمين قرار مي دهد.

كلام حضرت كه به پايان رسيد، نرجس از ديده من غايب شد،‌ با شتاب به سوي امام رفتم، حضرت فرمودند: بازگرد، او را خواهي يافت. چون باز گشتم، در نرجس نوري مشاهده كردم كه چشمم را خيره كرد و حضرت صاحب الزمان (ع) را ديدم كه رو به قبله به سجده افتاد و بر زانو نشست و انگشتان سبابه خود را بلند كرد و گفت: اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريك له و ان جدي رسول الله  وان ابي اميرالمومنين وصي رسول  الله، بعد نام تمامی  ائمه را برد تا به نام خودش رسيد و فرمود: اللهم انجزلي وعدي و اتمم لي امري و ثبت وطاتي و املاء الارض بي عدلا و قسطا. (بار خدايا ! به وعده اي كه به من فرموده اي، وفا كن و امر امامت مرا كامل كن و قدرت انتقام از دشمنانت را به من عنايت كن و زمين را به وسيله من از عدل و داد پركن).

حضرت امام حسن عسكري (ع) صدا زدند: عمه جان! فرزندم را بياور. من نوازد را گرفتم و ديدم بربازوي دست راستش نوشته شده است: جاء الحق و زهق الباطل ان الباطل كان زهوقا. (حق آمد و باطل نابود گرديد؛ يقينا باطل نابود شدني است. سوره اسري/ آيه 81)

چون نوزاد را به نزد حضرت بردم، او را روي دست گرفت و فرمود: فرزندم! به قدرت الهي سخن بگو. پس صاحب الامر فرمود: اعوذ بالله من الشيطان الرجيم بسم الله الرحمن الرحيم و نريد ان نمن علي الذين استضعفوا في الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثين و نمكن لهم في الارض و نري فرعون و هامان و جنودهما منهم ما كانوا يحذرون. (ما اراده كرديم بر مستضعفان زمين منت نهيم و آنان را پيشوايان و وارثان روي زمين قرار دهيم و حكومتشان را درزمين پابرجا سازيم؛ و به فرعون و هامان و لشكريانشان؛ آنچه را از آنها (بني اسرائيل) بيم داشتند، نشان دهيم. سوره قصص/ آيه 5)  

 

- بحارالانوار، ج 51، ص 2-4، ح 3، ص 11-15، ح 14،‌ ص 17-18 ، ح 25. با تلخيص و تصرف در عبارات

  - براي اطلاع بيشتر، : مهدي موعود، ص 15-25-3-5، حديقه الشيعه، ص

711-710، نجم الثاقب، ص 33-23، منتهي الامال؛ ج 2،‌ص 285-284

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1384/06/28ساعت 23:36  توسط STJ  | 

به ياده گمنام ترين گمنام

اولين سالگرد شاعر گمنام دفاع مقدس بهزاد سپهر رو به همتون تسليت مي گم در ادامه هم شعري از اين شاعر انتخاب كردم كه اميدوارم خوشتون بياد :

اتل متل یه باغچه
      یه باغچه پر از گل
            پراز صدای گنجشک
                   پــــر از صدای بلبل

اتل متل یه بابا
      یه بابای مهربون
         بــــراسعیده بابا
              بـــرا گلها باغبون

                             پیش گلها نشسته
                                    کنارش هم سعیده
                                            بابا داره به دختر
                                                   باغبونی یاد میده

به اون میگن نسترن
       این نهال اناره
             خیلی مواظبش باش
                   تا کــــه ثمر بیـــــاره

                              اینکه بیخ دیواره
                                   اسمش درخت تا که
                                        اینم کـــــود گـــیاهی
                                                بــــرا قوت خاکــــــه

به اون میگن گل سرخ
      به این میگن گل یاس
              همون که زیباترین
                    گـــل باغچه باباس

                               بعدا کنار یاسم
                                    یک گل خوشگل بکار
                                         حالا باغ و اب می دیم
                                                شیلنگ آب رو بیـــار

سعیده با خنده گفت :
       چه باغچه قشنگی 
              بابا پیش خودش گفت :
                     چـــه دخـــــتر زرنگــــی 

                                  وقتی تو باغبونی
                                        دختر عین بابا شد
                                            جنگ شد و باباجونش
                                                    راهی جبهه ها شد ...

سعیده با خودش گفت :
          حــــالا برای گــــلها
                   منم که باغبونم 
                         منم به جای بابا

                                 حیاط و جارو می کرد
                                         باغ گل آب می داد
                                               به این امید که روزی
                                                     بابا به خونه می آد

سالها گذشته از او روز
                ولی بابا نیومد
                     یه روز بلند شد از خواب
                             باغچه رو دید و جیغ زد

                                  چرا باغچه بابا
                                        یکدفعه افسرده شد
                                               گلهای ناز باغچه
                                                      یک شبه پژمرده شد

روزها و هفته ها
         از پی هم می رسید
                 ولـــی باغچــــه بابا
                      رنگ شادی رو ندید

                                یــــه روز آفتابی
                                      وقتی بلند شد از خواب 
                                               رفت بــــه کــنار باغچه
                                                    رو شـــــو بشوره  با آب

با این که از اون گلها
          نبود هیچی نشونه
                   بوی یاس و گل سرخ
                          پیچیده بود تو خونه

                                   یهود دلش شور افتاد
                                            زنگ خونه صدا کرد
                                                    مادرش از تو اتاق
                                                           دوید در رو وا کرد

پشت درخونشون
       مرد غریبه ای دید
             بعدش صدای جیغ
                   مامان جونش رو شنید

                                    بیا بیا دخترم
                                         باید شیرینی بدیم
                                               بابات اومد از سفر
                                                      بریم خوش آمد بگیم

بیرون دوید از خونه 
        اما بابا رو ندید
             ولی بوی گل یاس
                   با گل سرخ شنید

                                      چشم ها رو برهم گذاشت
                                              بـــــو کشید و بـــــو کشید
                                                        رد بــــــو رو گـــــــرفت
                                                                 بــــــه دنبال گل دوید

رسیدش به جایی که
          مست بوی گل شدش
                     کنارجسم سختی 
                             گیچ شد افتادش

                                         وقتی چشمها رو وا کرد
                                                 عکس باباجون رو دید
                                                          نفهمیدش چطور شد
                                                               رو عکــــس اون پریـــد

انگاری که زیر عکس
       یه جعبه  از جنس چوب
                   گذاشتن و توی اون
                         پره ز گلهای خوب

                                           دلش به تاپ تاپ افتاد
                                                  خیلی تند و خیلی زود
                                                          در جعبه رو وا کــــرد
                                                                بابا توی جعبه بود

مات شد و خیره شد
         یواشی گفت: بابا جون
              چشمهای تو وا کن بابا
                     پژمرده ای باغبـــــون

                                            دیدش که از سینه
                                                   بابا عطر یاس می آد
                                                        دست و پای له شده اش 
                                                                بـــــــوی گل سرخ می داد

شاید همون وقتی که
       تیر توی سینه اش خورد
            یاس سفید تو باغچه
                 افسرده گشت و پژمرد

                                              شاید وقتی که تانکها
                                                     رفتند رو پا و دستش
                                                           گل سرخ  تو باغچه
                                                                 پرپرشد و شکستن

جیغ زد و ناله زد
       کنار بابا جون داد
             بابا جونو صدا زد
                  جنازه رو تکون داد

                                            بابا بیا و ببین
                                                 یاس تو پژمرده شد
                                                        گل سرخ تو باغچه
                                                                شکست و افسرده شد

یهو صدایی شنید :
       دخترکم سعیده
             بابا قبل شهادت
                   حرف تو رو شنیده

                                          ناله نکن دخترم
                                               گریه و زاری بسه
                                                     اینو بگیر عزیزم
                                                           بذر گل نرگسه

تو نامه آخرش 
      برات نوشته بابا
            اینو بکار تو باغچه
                  جای تموم گلها

                                          بذر گل نرگس
                                               محکم گرفت تو دستش
                                                       با گــــریه و با نالـــــه
                                                              به سوی باغچه رفتش

با صد هزار امید
      که توی سینه اش داشت
               بــــــذر گـــل نرگـــــس
                      برد توی باغچه کاشت

                                        روزها می شست کنارش
                                               گــــــریه می کرد پای اون
                                                        زبون گـــــرفته و هـــی
                                                                صدا می زد " بابا جون "

تا اینکه توی باغچه
        جای تموم گلها
               یک گل نرگ اومد
                      یک گل ناز و زیبا

                                        حالا توی این خونه
                                               یک گل نرگس هستش
                                                       هـــــر چی گــــل پرپره
                                                             فدای چشم مستش ...

+ نوشته شده در  یکشنبه 1384/06/27ساعت 0:27  توسط STJ  | 

پرواز را بخاطر بسپار پرنده مردنی است

دلم گرفته است

دلم گرفته است

به ايوان ميروم و انگشتانم را

بر پوست کشيده ی شب ميکشم

چراغ های رابطه تاريکند

کسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کرد

کسی مرا به ميهمانی گنجشکها نخواهد برد

پرواز را بخاطر بسپار

پرنده مردنی است

فروغ فرخزاد

polis_asheg_110@yahoo.com

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1384/06/23ساعت 0:16  توسط STJ  | 

آغاز دوست داشتن است

امشب از آسمان ديده ی تو

روی شعرم ستاره می بارد

در زمستان در شب کاغذ ها

پنجه هايم جرقه می کارد

 

شعر ديوانه ی تب آلودم

شرمگين از شيار خواهش ها

پيکرش را دوباره می سوزد

عطش جاودان آتش ها

 

آری آغاز دوست داشتن است

گرچه پايان راه نا پيداست

من به پايان دگر نينديشم

که همين دوست داشتن زيباست

 

از سياهی چرا هراسيدن

شب پر از قطره های الماس است

آنچه از شب بجای می ماند

عطر خواب آور گل ياس است

 

دانی از زندگی چه می خواهم

من تو باشم . . . تــو . . . پای تا سر تو

زندگی که هزار باره بود

بار ديگر تــو . . . بار ديگر تو

 

بس که لبريزم از تو ميخواهم

بروم در ميان صحراها

سر بسايم به سنگ کوهستان

تن بکوبم به موج درياها

 

آری آغاز دوست داشتن است

گرچه پايان راه نا پيداست

من به پايان دگر نينديشم

که همين دوست داشتن زيباست

فروغ فرخزاد

polis_asheg_110@yahoo.com

+ نوشته شده در  سه شنبه 1384/06/22ساعت 23:48  توسط STJ  | 

منتظرم

دو سه شبه که چشمام به دره

خدا کنه خوابم نبره

تو این قفس که زندونه منه

دلم گرفته و منتظره

*****

می خوام که دل به دریا بزنم

به سیم حرفای . جا بزنم

چرا کسی نمیگه به من ؟!!

که عشق و امیدم به کجا رفته ؟!

*****

شبا که یکه و تنها بمونم

با غصه ها تو دنیا بمونم

به کی آخه می تونم بگم

که اون پشیمونه ! چرا رفته ؟

*****

فردا دوباره پائیز میشه باز

دل از غصه لبریز میشه باز

ای آسمون بهش بگو :

پشیـمون میــــــــــشی 

*****

به سوزه عاشقی قسم

که دل خون میشی

polis_asheg_110@yahoo.com

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1384/06/22ساعت 1:11  توسط STJ  | 

دوستت دارم

از دوستی پرسیدم که عشق غم است یا شادی ؟

انگشت بر لبانش نهاد و گفت :

                                                                   انتظار  ِ انتظار  ِ انتظار ...

 

+ نوشته شده در  جمعه 1384/06/18ساعت 1:9  توسط STJ  | 

تبریک

دوستان فرخنده میلاد حماسه سازان دشت نینوا

 سالار شهیدان امام حسین (ع) و روز پاسدار

باب الحوائج حضرت ابولفضل العباس (ع) و روز جانباز

 و امام زین العابدین (ع) 

رو به همتون تبریک می گم

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1384/06/17ساعت 23:21  توسط STJ  | 

عاشقانه...

اي شب از روياي تو رنگين شده

سينه از عطر توام سنگين شده

اي به روي چشم من گسترده خويش

شاديم بخشيده از اندوه بيش

همچو باراني كه شويد جسم خاك

هستيم زآلودگي ها كرده پاك

اي تپش هاي تن سوزان من

آتشي در سايه ي مژگان من

اي ز گندم زار ها سرشارتر

اي ز زرين شاخه ها پر بارتر

اي در بگشوده بر خورشيد ها

در هجوم ظلمت ترديدها

با توام ديگر ز دردي بيم نيست

هست اگر جز درد خوشبختيم نيست

 

اين دل تنگ من و اين بار نور؟

هاي و هويه زندگي در قعر گور؟

اي دو چشمانت چمن زاران من

داغ چشمت خورده بر چشمان من

پيش از اينت گر كه در خود داشتم

هر كسي را تو نمي انگاشتم

 

درد تاريكيست درد خواستن

رفتن و بيهوده خود را كاستن

سر نهادن بر سيه دل سينه ها

سينه آلودن به چرك كينه ها

در نوازش، نيش ماران يافتن

زهر در لبخند ياران يافتن

زر نهادن در كف طرارها

گمشدن در پهنه ي بازارها

 

آه اي با جان من آميخته

اي مرا از گور من انگيخته

چون ستاره ، با دو بال زر نشان

آمده از دور دست آسمان

از تو تنهاييم خاموشي گرفت

پيكرم بوي هم آغوشي گرفت

جوي خشك سينه ام را آب تو

بستر رگهام را سيلاب تو

در جهاني اين چنين سرد و سياه

با قدم هايت قدم هايم به راه...

 

اي به زير پوستم پنهان شده

همچو خون در پوستم جوشان شده

گيسويم را از نوازش سوخته

گونه هام از هرم خواهش سوخته

آه،اي بيگانه با پيراهنم

آشناي سبز زاران تنم

آه اي روشن طلوع بي غروب

آفتاب سرزمين هاي جنوب

آه ، آه اي از سحر شاداب تر

از بهاران تازه تر سيراب تر

عشق ديگر نيست اين ، اين خيرگيست

چلچراغي در سكوت و تيرگيست

عشق چون در سينه ام بيدار شد

از طلب پا تا سرم ايثار شد

 

اين دگر من نيستم ، من نيستم

حيف از آن عمري كه با من زيستم

اي لبانم بوسه گاه بوسه ات

خيره چشمانم به راه بوسه ات

اي تشنج هاي لذت در تنم

اي خطوط پيكرت پيراهنم

آه مي خواهم كه بشكافم ز هم

شاديم يك دم بيالايد به غم

آه مي خواهم كه بر خيزم ز جاي

همچو ابري اشك ريزم هاي های

 

اين دل تنگ منو اين دود عود؟

در شبستان ، زخمه هاي چنگ و رود؟

اين فضاي خالي پروازها؟

اين شب خاموش و اين آوازها؟

 

اي نگاهت لاي لايي سحر بار

گاهوار كودكان بي قرار

اي نفس هايت نسيم نيمه خواب

شسته از من لرزه هاي اضطراب

خفته در لبخند فرداهاي من

رفته تا اعماق دنيا هاي من

 

اي مرا با شور شعر آميخته

اينهمه آتش به شعرم ريخته

چون تب عشقم چنين افروختي

لاجرم شعرم به آتش سوختي ...

 

فروغ فرخزاد

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1384/06/17ساعت 1:17  توسط STJ  | 

اميدِ با تــــــــو بودن

من و آوای گرمت را شنودن

بـدين آوا غم دل را زدودن

 

از اول کار من دلدادگی بود

وليکن شيوه تـو , دل ربودن

 

گرفت از من مجال ديده بستن

همه شب بر خيالت در گشودن

 

قرار عمر مـــن بر کاستن بود

تو را بر لطف و زيبائی فزودن !

 

غـــ«م شيرينِ دوری بر من آموخت

سخن گفتن , غزل خواندن , سرودن

 

من و شب های غربت تا سحرگاه

چو شمعی گريه کردن , ناغنودن

 

چه خوش باشد غم دل با تــــــو گفتن

وزان خوشتر اميدِ با تــــــــو بودن

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1384/06/17ساعت 1:14  توسط STJ  | 

تقديم عشق با محبت برايه زندگــي

خواستم هديه اي برايت بفرستم:

گل گفت مرا بفرست ، با عطرخود او را شاد سازم ،

    گفتم : اوخودش گل است؛

خار گفت: مرا بفرست ، تا به چشم دشمنانش فرو روم ،

    گفتم او آنقدر مهربان است كه دشمن ندارد؛

بلبل گفت مرا بفرست تا با آوازم او را شاد سازم،

    گفتم:  نه او خوش صداست

ناگهان صداي قلبم به گوشم رسيد؛ صداي تاپ تاپ قلبم بود كه مي گفت مرا بفرست تادوستش بدارم.

تقديم به تنها ترين آرزويم

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1384/06/16ساعت 0:58  توسط STJ  | 

فـــراموش

هر گاه توانستي پرواز ماهيان را ببيني

 هر گاه توانستي شعله و ر شدن يخ را ببيني

هر گاه توانستي بر آتش بوسه بزني

 هر گاه توانستي گريه سنگ را ببيني

 فقط و فقط آن وقت بدان که فراموشت کرده ام

در میان همه گل گشتم و عاشق نشدم

تـو چه بودی کـه تــو را دیدم دیوانه شدم

+ نوشته شده در  دوشنبه 1384/06/14ساعت 3:10  توسط STJ  | 

انتــــــظار

ديـــــــگه اون روزا گــــــذشت                    لحظــه هــــــايه آشنايي

مـــونـده از تـــــــو در دل مـــن                   غـــم سنگــين جـــــدائي

كـــــاش نگــــاه مــــــهربونــت                   باشه همـــراهم هميشه

بي تــــو مي ميرم تــــو غربت                    زندگي بي تـــــو نميشه

تـــــو بدون كــه يك نگـــــاهت                    واســـــه من دوايــه درده

تــــو بدون كه عشق پاكـــــت                    تــــويه قلبم خونه كـــرده

بي تـــــو مي ميرم تـــو غربت                    زندگـــي بي تــو نميشه

بي تو چه غصه ها كه خوردم                     از روزگــار چــه ها نديدم

بعد تــــــو من چشم به راهت                    دل شكـــسته در فـراغت

بــــه يك نگــاهت جون سپردم                    رفتي عـــــاشقانه مردم

رفــــــتـي در انتـــــــــــــظـارت                    موندمو لحـــظه شـمردم

با من بمــــــان اي همــــدمم                     با من كـه با تـــو بـوده ام

با من كـــه بــــهر داشتنـــــت                    غصـــه به جان خـريده ام

www.ashegetanhaei.persianblog.com

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1384/06/10ساعت 0:30  توسط STJ  | 

Love

polis_asheg_110@yahoo.com

+ نوشته شده در  سه شنبه 1384/06/08ساعت 3:53  توسط STJ  | 

عشق من

polis_asheg_110 

بگذار تا دل من بي انتها تكرار كند كه تنها تو را مي خواهد فقط تو را ...!

+ نوشته شده در  سه شنبه 1384/06/08ساعت 3:39  توسط STJ  | 

من و غم تو

من به درماندگی صخره و سنگ , من به آوارگی ابر و نسيم , من به سرگشتگی آهوی دشت ؛

من به تنهائی خود ميمانم .

 من در اين شب که بلند است به اندازه حسرت زدگی , گيسوان تو بيادم مي آيد .

 تو تماشا کن که بهاری ديگر پاورچين پاورچين از دل تاريکی می گذرد و تو در خوابی

 و پرستوها خوابند و تو می انديشی به بهاری ديگر و به ياری ديگر .

حيف اما من و تو دور از هم ميپوسيم .

غمم از وحشت پوسيدن نيست

غمم از زيستن بی تو در اين لحظه پر مهر دلهره است .

ديگر از من تا خاک شدن راهی نيست .

از اين صحرا از اين دريا پر خواهم زد ؛ خواهم مرد .

 

 و غم تـــــو , اين غم شيرين را با خود خواهم برد .

 

 

+ نوشته شده در  شنبه 1384/06/05ساعت 0:55  توسط STJ  | 

بدون شرح

ديگه لازم به توضيح نيست .

خودش يك دنيا حرفه!!!

+ نوشته شده در  شنبه 1384/06/05ساعت 0:26  توسط STJ  | 

کاش ميشد عشق را تفسير کرد

خواب چشمان ترا تعبير کرد

کاش ميشد در خراب آباد دل

 خانه احساس را تعمير کرد

کاش ميشد همچو باران بی دريغ

لحظه های سبز را تقدير کرد

کاش ميشد عشق را با تمام وسعتش

تکثير کرد

کاش ميشد اشک را تهديد کرد

مدته لبخند را تمديد کرد

کاش ميشد از ميان لحظه ها لحظه ديدار را نزديک کرد

+ نوشته شده در  سه شنبه 1384/06/01ساعت 1:58  توسط STJ  | 

 

عشق يعني گذر از نا ممكن

با عشق و محيت مي توان هر سختي را آسان كرد

+ نوشته شده در  سه شنبه 1384/06/01ساعت 1:20  توسط STJ  |